fredag 3. januar 2014

Wake me up... Norseman 2013

Eidfjord, "stille" før stormen...
Det må ligge mykje kraft, i ein sterk vilje! :-)
Ferien bjøndar når bilen æ pakka, og me - papa, Sakarias og eg kan seta kån i bilen å ta kursen mot Eidfjord! Papa, som bonde, he ikkje mange fridagane i året... Norsemanhægi æ tri nettar burte frå det vanlege! Me kan snakke natur, vær, vind, mat, bratte bakkar og erfaringar me he fænje i løpet av seks tilegare år, i Norsemanløypa! (Legg vekk frie fettsyrur, mjåkkkvalitet, fe mykje hell fe lite kraftfor, rondball, og lort eit par dagar! :-) )
Yr æ væl sjekka ut, i mange dagar... Det æ liten tvil, det skø bli blåsans og vått. Bilen æ fullpakka mæ ull, regnklæi, skift på skift! Ette ei vike i sol, vindstille og varmt "sydenvær" i Noreg - æ eg fult innstilt på å ta alt som kjæm av vær! Det kan blåse, regne, snoge, kåma tykkaste tykke tåke - eg he god energi i kroppen te takle all slags vær!
Eidfjord tek varmt imot kån, på alle vis! Det æ vakkert i Eidfjord, det æ triatlonstemning i lufta. Hytta på Vik pensjonat æ klar fe kån! Syklane stænd klare på biltaket, det kan anast ein eim av neopren og tigerbalsam... Stemninga æ god, og spent! Glade triatletar i ein kvør krok! Og det æ varmt - lommert varmt! Eg føler meg eigentleg frisk og klar! 

Sø klar, ein kan bli kl 02.45, laurdags "morgon"!
Søvnen æ ikkje sø god, når kløkka skø ringe kl 0215, laurdag "morgonen"! Torevær, vind og varme, gjer kvila ekstra vrien...  Det blafrar i gardina - det trommar regn på taket, det æ mørkt og klamt varmt... Heldigvis æ Hårek på føtan længe fyri kløkka ringer, då slepp eg ligge i sængi å glo!! Norsemans "far" æ full av gode nye idear, når det kjæm te påkledning i ruskevær, ikkje lett å søva då!! Han skø teste ut søppelsekk og uppvaskhanskar... søppelsekk over ulltrøya, og under vindjakka... uppvaskhanskar æ eit gøtt handske (?) alternativ i gørr-regn! Eg kjører godt utprøvd bekledning, og trur me slepp dei enorme mengdene mæ regn - det skø eg hell takle, om det kjæm!!! :-)
Morgomat æ ikkje gruleg fristans, mæn i rein "rutine" :-) smett havregryna, rikleg dynka i blåbær, banan og ølje ned! Eg æ klar... I can't tell where the journey will end, but I know where to start!
Duskregn og varm mørke møter kån ute... Heilt svart, rart at det æ sø mørkt når det æ sommar... Summing på brygga, i T1 æ ganske lågmælt. Det æ ein litt ana stemning enn i fjor, det føles litt meir "avslappa", på ein måte, eg likar det!
Båtturen ut æ, som vanleg lang! Mæn eg kjenner att "plassen" når båten øpnar gapet! Det virker litt rart at ein heilt friviljug skø kaste seg ut, der framme - ut i mørkret, og tenke at det skø vera "lett" å svømme 3800meter... 3,8kilometer i ikkje søssø varmt, salt og djup fjordarm...
Ikkje særleg elegant, klatrar eg meg ut... Ja, fe eg klatrar ut, på kanten av gapet på båden, og he veldig liten lyst te sleppe taket i "fastlandet" og ikje heilt vita høtt som tek imot meg når eg slepper... Havet som "et" deg upp og omfavnar deg mæ kulde og boblur æ litt småskummelt - og veldig stilt! Heilt stilt te høvudet æ uppe ivi vassflata att, då æ der brått mykje lyd, og litt hektisk høvudaktivitet, for å roe heilt ned... Eg overlevde jau detta hoppet au! Då er det bare å gjera som eg plagar, svømme mot land, og halde meg i jevn avstand te kanten innivi mot Eidfjord att!
Eg æ ikkje heilt ved "startstreken" når båthornet gjev klarsignalet, mæn det spilar ikkje sø stor rølle, eg skø inn te Eidfjord, og eg æ vane mæ å føle meg einsam i fjorden! Eg prøvar å svømme "billig", sprae på kreftene og tenke positivt på alle timane med styrketrening eg he att det siste året... Årets byljur og straum krev nok meir enn bare styrketrening, fe det gjæng ikkje fe meg å svømme "billig"! Kvørt svømmetak bli ein liten kamp te framdrift! Syns eg stænd stille tidevis, og svømmer litt att og fram i avstand te land, fe å kjenne omder æ ulik straum imot! Heldigvis, litt ivi halvvegs dukkar der upp andre svømmerar, og eg heng på stykkevis innivi! Tusen takk - viss ikkje hadde eg kanskje vøre i fjorden og dabla ændå! Dei "siste" 500meterane brukar eg sikkert 20 minutt! Det føles i alle fall slik! Brygga hel aller vøre sø lang før... Halvkvalm og sjøsjuk æ eg glad eg kan seta beina vaklande i sandgrunnen!
Ikkje jamleg eg æ sjøsjuk... Veldig i nærheten i år! Føltes som ein veldig lang svømming...
Glade og gode supportar tok meg imot i T1, og sørga fe at eg fekk alt eg trong, turking, tørre klæi, mat og drikke! Glad sette eg meg på sykkelen, og trudde at 180mil kom te bli artig! Allerede ut av Eidfjord kunne eg kjenne at der va eit punkt som hata sykkelsete... Høss i all verden skulle eg sita??? Nokon delar av kroppen va ikkje heilt reparert etter Vikingtour, og med blemmer, som no hadde blitt satt inn med saltvatn - det va sø tårun nesten trilla, allerede etter 10km! (GODE TIPS OM SYKKELBUKSUR fe JÆNTUR som SIT i BØYLA i 180KM - MOTTAS med STOR TAKK!!! Eg treng ikkje ei bukse som æ dobbeltpolstra på rompa, eg sit aller "oppreist" og syklar!)
Eg mangla bare korga framme på styret, sat oppreist og nynna på "brelett" reklamesangen! Passa veldig dårleg å ikkje kunne sita på viksleg vis famme i bøyla, mæ slik motvind!!! Fe det blåste! Rett imot! Og eg prøva å tenke at det æ jammen fint, mæ litt vind i håret! Litt vrient å tenke positivt om vinden heile tii... Og når eg kikka opp på himmelen, og såg dei svarte skyene som kom nærare og nærare, visste eg det ikkje lenger ville vera bare vind i håret... Dusjen venta på meg!!!
Alle som sto langs vegen - lata eg som heia på meg!!! :-) Eg smilte og vinka "tebake"! :-)

Sykle frå det lyse og inn i dei mørke skyene... Det va ikkje te å ta feil av, eg visste høtt som kom te møte kån litt når me nærma kån Geilo...
Eg hadde allerede valgt meg ut dagens sang, te tunge stunder... wake me up, at eg måtte synge dæn heilt frå starten av, hadde eg nok ikkje trudd - slik formen hadde kjenest ut dagane fyri... Mæn på sykkelen va eg sø trøtt, og tom! Ivi vidda, i vind, blåst, regn og i ulagleg sittestilling hadde eg trøbbel med å halde meg vaken! Kaffe-kaffe-kaffe, eg manglar kaffe!!! Og eg bjønda å drømme meg burt om sterk og rykande varm espresso! Idet regnet piska meg hardet og brutalt, kalt og friskt i fjeset vakna eg litt! Prøvde å unngå å tenke for mykje på kor kalde eg brått følte meg, og hell forkusere litt på å sykle effektivt det siste stykket inn mot Geilo! Der skulle eg feire halvvegs mæ ein dostopp, og eit skift! Fort gjekk det ikkje, men eg smilte og sang høgt inn mot Geilo, og fann bilen te papa på avtalt stad, i fyrste bakken etter Geilo! Tørr ull, og dopause - små ubetydlege ting -STORE gleder!
Bakkane i år, føltes ikkje så bratte, eg syns det gjekk jevnt og fint! Vinden løya, og dusjane kom stort sett i oppoverbakkane, slik at eg blei aller iskald nevi! Mæn det va bare fram te veggen Imingen! Hell, det bratte oppover Imingen gjekk jevnt frå sving til sving, med ein seigemann og ein slurk vørterøl som fering!!! :-) Veggen kom fyrst på "toppen" ved dammen! Makan til vær... Vind, tykk tåke, regn... Ett og ett tråkk! Feire kvar einaste kilometer med glad jubel... Eg sleit med å sjå frå kvit stripe til kvit stripe, og grua meg nesten til å sykle nevi!

Tåka, på toppen av Imingen, slik papa såg dæn! :-)
 
Tåka på Imingen, slik EG såg det! Ser du vegen der framme.. Liksom... :-)
Den fyrste svingen nevi frå Imingen var grusom... For meg! Makan te vær! Eg kunne ikkje ana enn læ! Eg burde no vøre her sø mange gongur, at vegen burde vere kjendt, mæn det æ skummelt å seta utivi, når eg veit høss bratt det er utover - utanfor vegen! Ein syklist tok meg att, heldigvis, for han var tøffare enn meg, og eg hang meg på den raude baklykta hans, som lyste utydeleg i tåka! Noko forbi fyrste krappe sving, letta tåka, og det gjorde syklisten framfor meg au! Men med fri sikt, kunne også eg sykle i lageleg tempo nedover, hompetitten hompetatten vondt, og au, og fleire hopetitten og tatten... Rask var eg ikkje, eg var bare "tom"... Eg kosa meg, syns det var lett å smile, kosa meg med lakrisbåtar, seigemenn, brødskiver med laks, vørterøl og sportsdrikk! Kunne synge galde sangar om att! Men beina var ikkje fulle av futt! Og som nevnt, eg hadde problem med å sita, sø det var særleg ein del av kroppen min som var glad, når eg kunne seta frå meg sykkelen i Austbygdi!
 
Ut på marathonen ville Sakarias vera mæ meg! Selskap er hygglege, og til tider kan guttungen vera sprek, så eg tok han med meg! Sidan eg også var nr 192 ut av T2 var Gaustatoppen heilt uoppnåeleg... Sakarias sprang glad i ca 300m, men då var det ikje fult sø moro lengre! :-) Sø om ikkje Norseman er nok i seg sjølv, tok eg Sakarias på ryggen og labba i veg! Gjekk nok i underkant av ein kilometer, så kom papa etter - og turen på beina blei langt lettare! :-)
 
Jogga og gjekk med fast mellomrom! 1600meter jogging, 400meter rask gange! Feire kvar 2km med ein liten slurk drikke og ein bit av ett eller ana å eta! Fantastisk support! Og eg kosa meg! Sola skein etterkvart varmt og godt nede langs Tinnsjlen, og dei som hadde jogga i lett driv forbi meg, kunne eg no skimte ryggen til, og til og med jogge forbi! Glade augeblikk for meg, som ikkje føler meg som nokon løpar!!!
    
Bratte bakkar, og følelsen av sterke bein! :-) Sol og fint vær! Passe varmt! :-)
For lokalkjedne, eg fann min heilt eigen heiagjeng på Miland! Fantstiske Aina og ungane tok seg tid og reiste frå ein jibusdagsselskap for å sjå etter meg! :-) Klem og godord, det æ ikkje sø mykje som skal til, for at dei neste kilometerane blir lette og glade! Ryggen til Hårek var heller ikkje langt unda, tunge bein fekk sjølvsagt vengjer! :-) Knea hans skulle opererast eit par dagar etter Norseman, ikkje sikkert der er fleire som ladar opp til ein minisk operasjon med å fullføre "værdas hardaste" eindagskonkuranse! I ettertid kan eg vel vurdere kor glad eg burde bli over å ta att nokon med trøblete bein, men midt oppi alt sammen, er det lett å glede seg!!! :-)
Me helt fylgje inn i bakken, men eg likar å tru at eg er god på å gange bakkar, og gjorde alt eg kunne for å gange ifrå, og ta att ryggar! Trur eg kan påstå at mine beste augeblikk, frå alle Norsman æ bakkane upp i frå Rjukan! Sjav om eg trur eg va på mitt piggaste ved 32km, va der ingen "nåde2, det va kvit løype som venta på meg! Viss du ikkje he dagen, sø kjæm du ikkje te Gaustatoppen, slik æ det bare! Sø sjav om egigentleg følte meg ok, sø mangla eg mykje sprut og kraft i beina! Slikt fortjener ikkje svart trøye!
 
Dei sænste 7-8 kilometerane, hadde eg sikkert noko som kunne minne om runners high... Eg kunne jogge, lett og glad! :-) Nokon satte pris på mitt gode humør, slik som Hårek - andre syns det blei litt i ivikant (ein danske, syns det va litt i ivikant - å då blei det litt slitsomt at me måtte møtas sø "mange" gongur på dei to små rundane! Å eg syns det blei moroar og moroar...:-) ) 
Ikkje visste eg at det var på kvit løype det var fest! Rolf gjekk rundt i løypa, hadde seigemenn, saltstenger, og eventuelt dagens avis, for dei som ynskte det! :-) Forbi Gaustablikk hadde hyttefolk satt opp langbord, flagg, bjøllur, og eigen mat og drikke og lada opp til ein lang kvell med heiing!!! Fantastisk artig! (Slik entusisastisk heiing æ det ikkje opp mot Gautsatoppen... ) Gjorde alt eg kunne, med smil og stilfull jogging, for å skaffe meg "supporterar" i løypa! :-) Syns eg lukkast veldig, fe eg blei heia fram kvør gong eg passerte "gjengen" på den vesle rundløypa me måtte ta to gonger, for å få full marathon distanse!
Og npr eg blei lettare og lukklegare fe kvør meter eg tilbakela, såg eg andre blie tyngre og tyngre i steget... Det va jau au mæ på å gjera meg glad... (Beklager det!!)
Målgang på Gaustablikk... Kan vera praktisk å ha gjort det ein gong au... Fort å kåma seg i dusjen og finne senga på dæn måten! :-)
Å kunne springe i mål, sammen med Sakarias var vakkert! Om det sø var på Gaustablikk og ikkje på toppen, var det heilt fint, i år! :-)
Turen var fantastisk! Ein tur i vær og vind, og ei reise der kampen er heilt og full min! Det blei min kamp mot nedturar, og strategiar for å halde motet uppe, når kampen mot klokka ikkje går!
Eg har fått dreisen på det å halde motet oppe, og eg trur stadig eg kan fullføre Norseman, Ironman-distansar, ultraløp og 24 timars-aktivitetar,
på tynt treningsgrunnlag - bare på rein vilje! :-)
  
I år va eg god nøk fe kvit trøye på Norseman! Det æ eg stolt av!

Supporten min, æ glad me alle fekk kvit trøye i år... Eg slit det året, han føler han "må ta te takke" mæ kvit, og eg fær svart... Me æ jau nesten jamngode! :-)


fredag 16. august 2013

Syltetøyglas og kaffikøpp

Stor golfball!! :-)

Racereport frå Norseman 2013 kjæm snart! :-) Turen frå Eidfjord te Gaustablikk æ ei lang reise, vrien å gjera kort! Mæn eg syns eg måtte forte meg å fortelle at eg æ gøtt fenøgd mæ året! Sø god va eg i år, eg hadde ein god tur, og eg fekk delt dæn mæ Sakarias, papa, Hårek og mange andre glade triatletar!!! Turen kjæm mæ følelser og bilete, fe dei som lurar på høffe ein betalar fe å bli mæ på ein slik tur... :-)

Soli skin på både svarte og kvite! :-) 


Måtte bare dele dænna, sø længe, og uppmuntre alle te samle "gølfballar":


Syltetøyglasset og to kopper kaffe ..

Når tingene i ditt liv virker nesten uoverkommelige; når 24
timer pr. dag ikke er nok, så husk denne historien om syltetøyglasset og kaffen .... 


En dansk professor stod foran sine filosofistudenter med noen ting foran
seg. Da timen begynte, tok han uten å si et ord, et meget stort og tomt
syltetøyglass fram og begynte å fylle det med golfballer. Da han hadde gjort
det, spurte han klassen om glasset var fullt, og de var enige om at det var.

Så tok professoren en kasse med småstein fram, og begynte å
helle dem ned i glasset. Han ristet glasset lett, så steinene fordelte seg imellom
golfballene. Deretter spurte han igjen studentene om glasset var fullt, og det mente klassen at
det var. Deretter tok professoren en kasse med sand fram og begynte å helle
den opp i glasset. Sanden fylte naturligvis de resterende hulrommet i
glasset. Igjen spurte han om det var fullt. Klassen svarte enstemmig ja.,
 
Til slutt tok professoren to kopper kaffe og helte dem begge ned i glasset.
Hulrommet som var mellom sandkornene, ble nå effektivt fylt. Studentene lo.

"Nåvel", sa professoren, da latteren var stilnet
av. "Hvis dere nå forestiller dere, at dette glasset representerer deres liv. Golfballene er
de viktige ting i livet - deres familie, kjærester, barn, helse, venner og
yndlingspasjoner - de ting som, selv om alle andre ting gikk tapt, og bare
disse tingene var tilbake, likevel ville gjøre deres liv fullkomment. 

Småsteinene er de andre tingene, som betyr noe - sånn som jobb,
hus, bil osv.. Sanden er alle de andre småting".

Professoren fortsatte: "Hvis dere putter sanden ned i
glasset først, er det ikke plass til verken småsteinene eller golfballene. Det samme gjelder i
livet. Hvis dere bruker all deres energi og tid på de små ubetydelige tingene, får dere aldri
plass til det som er viktig for dere. Vær oppmerksom på de ting, som er
avgjørende for deres lykke. Lek med barna. Pass på helsen! Inviter deres partner på middag.
Ta enda en runde på golfbanen. Det vil alltid være tid til at gjøre huset
rent og ordneavløpene. Ta dere av golfballene først - de ting som virkelig betyr noe. Få
styr på det dere vil prioritere - resten er bare sand - og husk! Livet er
kort!

"En av studentene rakte hånden i været og spurte hva
kaffen representerte. Professoren smilte: "Jeg er glad for at du spør. Det er bare for å vise,
at uansett hvor fylt ditt liv synes å være, så er det alltid plass til et par kopper kaffe sammen med en venn".

onsdag 31. juli 2013

Vikingtour 2013

Det gjæng ikkje an å skrive kort om ei slik reise... Makan te naturopplevingar, bratte bakkar, glade syklistar, fantastisk crew, mykje god mat og litervis av sportsdrikk, bars og gel (seigmenn)... Sammen mæ eit vær som ein bare drøymer om, sø æ turen Ubeskriveleg! :-)
Neste sundag, når eg (forhåpentlegvis) kan nyte ein kaffekøpp mæ ny svart trøye - då skø eg bjønde å skrive litt om alle sommarens små og store eventyr... Mæn Vikingtour fortjener ein liten biletkavalkade... Å vera sølangt uttafe komfortsona - og mestre det... Det gjer noko mæ humør og sjølvfølelsen! Bare sykle seg frå eit høgde punkt te eit ana! TUSEN TAKK te eit makalaust crew, som gjorde alt fe kån!!! Og tusen takk, te dæn glade, smilande, svette og humørfylte gjengen av syklistar, som gjor det heile te ein feire, fe livet! :-)


Valhall, mæ taterlier - det raude teltet! Fredag 20.juli, 3,5km prolog på Beitostølen!
 
Aurlandsfjell, snart i mål på 1. etappe - 21.juli! Turen frå Beitostølen te Lærdal - mæ målgang på Aurlandsfjell va vikas lengste etappe, og eg fekk møte eit møte mæ "veggen"! Einaste gongen på turen eg måtte i kjellaren, stå i ein dusjebekk - 5km upp i siste bakke - fe å kjøle meg ned! VARME og "hektisk" sykling, litt lite væske og mat - då lærte eg fort, at eg resten av touren måtte lære meg å kjøre mitt eige løp - fe å finne godfølelsen! Ein kilometer varte veggen, og sø va eg i gang att! Sunne smile og læ ivi målstreken! :-)
 
 
Tunellsykling æ visst ingenting fe meg. Sykle værdas lengste tunell blei jau ein lang tur, og lang rekke! Mæn då he me prøva det au! :-) 2.etappe - frå Lærdal te Aurland og tebake ivi fjølle te Lærdal!
 

Aurland - Lærdal, ein av dei aller vakraste vegane i Noreg? Me snakkar ikkje vegstandard, me snakkar utsikt!!!
 
Ette 29.km i bakken, mæ sol, blå himmel og varme, ser me snart mål! :-)
 
Mållinja!
 
 
Debbie Ammerlaan som te slutt blei samanlagtvinnar i dameklassa og Oskar Aanonsen, som tok uppgåva mæ å lære meg å sykle (i felt, og nedivi)!
 
Eigen oase - bare feiltemperert vatn... Nokon hadde gløymt å skru på varmen, 4 grader æ jau friskt!
 

 
3.etappe, frå Lærdal te Skjolden... Målgang 4 km over Turtagrø! Hera klare te start! Ingvill Merete og Magne gjorde turen perfekt! Humrar og lær fremdeles av historiane som blei fortalt i løpet av turen!!! Eg gledar meg te neste anledning me finn på noko!
 

Målgang! Noko taktisk sykling dreiv eg nok ikkje mæ... Eg la meg bakerst i feltet, sø langt bak at motorsyklistane syns eg va litt treg te og mæ... Mæn eg ville ikkje møte veggen att, sø eg tenkte eg skulle sykle mitt eige tempo, og nyte ferien min som best eg kunne! Upp te Øvre ÅRdal hadde eg kanskje bare 10-12 bak meg, når eg kyklar inn i bakkane! Men der endrar plasseringane seg raskt! Eg stortrivst i svingane, og te brattare det æ, te lukklegare bli eg! :-) Eg kjænner "plutsleg" at beina mine æ som skapt fe bakkar (slik som fe eit par år tebake!)! :-) Det æ moro!!! I mål æ eg slett ikkje sænst, og eg syns det æ ok å vise litt musklar!!! 8% stigning æ LETT! :-)
 

Luster! Besøk bakeriet i Luster, et fersk skulebølle, drikk kaffe og NYT livet! :-) (endestasjon på 3.etappe)
 

 
4.etappe va tempo, og "kviledag" i touren! 32 km bonn gass - i det ein kan kalle norsk flatt!!!
Valhallingane (altsø syklistane som budde i eigen leir) hadde nesten 15km te start, fe dei som hadde hotellpakka va det 25km til start - på sykkel sjavsagt! Ette målgang va det bare å sykle tebake att... :-) Eg va fenøgd mæ min tempo! :-)
 

Roleg sykling te starten på 5. etappe... "monsteretappa" - mæ ivi 3000høgdemeter! Målet va Juvasshytta, og eg va småspent på om eg burde ha pakka joggesko på baklomma - fe dei siste 15kilometerane hadde parti mæ 17% stigning...
 

Nyt siste minuttane av Skjolden, før start! :-)
 
Her he eg passert Turtagrø... Utsikt mot Hurrungane...At eg aller he vøre her før... VAKKERT!
 
Sognefjellet! Vindstilt og blå himmel! Singlet og kort bukse! :-)
Sykkelmekaniker Hårek, som hadde sykla mæ veldig manuelle gir... Når han va færig mæ å smøre leggane, prøva han å anlegge oljebart... :-)
 
Ingvill Merete og eg kom upp monsterbakken, me trong ikkje gå av å trille for å kåma upp hell!!! (Ingvill he jau Stelvio trøye, og va aller bekymra fe etappa... eg he aller sykla sø bratt før og va veldig spent....) STOLT og kry!
For ein utsikt! For ei glede! :-)
Det eg grua meg mest te va nok eigentleg ikkje å kåma meg upp - mæn høss eg skulle klare å sykle ned... Det æ bratt - og nokon svingar forsvann liksom bare ut i djupet... Heftig fe ein høgdebekymra pingle nevisyklist som meg! :-) Mæn eg kom meg ned!!! :-)
 

"Familien" klar fe 6.og siste etappe... Frå Lom te Beitostølen!
 
Dama midt i bildet hadde fødd for ca 3 månadar sidan...
Eldste deltakar va Einar på 85 år...
 

Min målgang!!

Avslutta vika mæ ein tur opp i Norseman løpeløypa... Beina virka sterke og klare! Vikingtour æ nok ei god uppladning - i alle fall mentalt! Gje meg BRATTE og lange Bakkar!!! :-)

Diplomet skø få plass på veggen! :-)
Det va ein unik ferie! 








 
 

 

mandag 1. juli 2013

Kvørdagslukke

Lukke!!! :-) Løpetur i heiane, mæ all slags vær... Sol, regn, hagl, varmt og kaldt, alt på sama turen! Flott!!
Eg he vøre litt uttafe... Ikkje sø veldig uttafe, mæn det he vøre litt tid fe evaluering... Eg he to flotte blinkane NM bronsemedaljer, på hedersplass i støga... Og eg kan skryte på meg, å vera fyste dame i mål, på Norseman (i 2006)!! Ikkje sø veldig længe sia, mæn det æ nokon år sia! :-) Det va tida då triatlon i Norge va på det nivået, der eg kunne trene 8-10 timar i vika (før guttungen sin tid) og jobbe fult og væl sø det, ved sidan av... Og alikavæl kapre medalje i NM!!!
Idag treng eg ikkje bruke mange minuttane på Instagram, bloggar, facebook, fe å erkjenne at snittet på 5 timar trening i vika, familie, eige gammalt lite hus i skogen, gard, jobb og studier - ikkje æ noko å rope hurra fe - og i tileg tru at det gjæng an å ligge på "topp" i norsk triatlon!!! :-) Eg likar jau ikkje innrømme det!!! Syns det æ Fantastisk at triatlon æ på veg te blit stort i Norge!! Mæn fe min eigen glede ivi trening og bevegelse, sø æ det like greit å "senke" mine krav te plassering og "tid"! Det æ fullstendig urealistisk at eg mæ mine 5 timar i vika, skø prestere på nivå, mæ dei som trenar 10-15timar i vika (og sjavsagt ændå mykje meir!)! Og høss realistisk kan det vera å ha målsetting om å fullføre ein Ironman på 11 timar, mæ den treningsmengda? Vrient - uten spesielt gode gener (eg æ nok i kategorien, gode gener, sø kvæn veit...:-))! Fullføre mæ stil - det æ uproblematisk!!! :-)
Sø fokuset sia eg va i Austerrike no i mai he vøre, høss burde eg tenke, fe at eg skø vera begeistra fe det eg presterar, ut i frå dei mengdene eg faktisk trener...
Dave Scott, skø ha sagt te Imke Jurgens: "Do what you can, in the moment" - det likar eg sø gøtt!!
Fe det æ eg god på! Eg fær te ganske mykje, slik i det daglege! Eg kan snike inn 15 minuttar sykkel her, 18 minuttar mæ løping der - x antall repitisjonar mæ situps og armhevingar, knebøy og planken i løpet av ein dag! Springe att og fram te bui, mæ fulle berepøsar heim att... Springe att og fram te garden, mæ Sakarias i vøgn - både tidleg og seint før og etter fjosarbeid! Og det æ dei små "øktene" eller "moments" - som gjer meg sø lukkeleg!!! KVØRDAGSLUKKE! Samlar eg sammen alle øktene mæ kvørdagslykke i løpet av eit år - sø æ eg faktisk i stand te fullføre 70.3, fulle Ironman, korte triatlon, løp, fleiredagars sykkelritt og Norseman mæ smil og stil! Og akkurat DET æ eg både takknæmmleg og veldig glad fe! :-) Og eg kjæm te halde fram mæ det! Stemninga og alle dei flotte følka ein møter på arrangement i inn og utland, æ premien fe både glade og slitsomme, planlagte og ikkje fult sø planlagte økter!
Haugesund og folkefest ventar om ei liti vike, eg GLEDAR meg! :-)
Fantastiske timesturar, mæ litt ekstra vekt, i barnetv tida! :-) Fantastisk fe meg, at Sakarias fremdeles syns at vøgn æ fint!  Turane kan jau bli litt lengre, fordi iPad æ god belønning og tidtrøyte!! :-)

Eg likar å samle på Ironman t-skjurtur og medaljer - og trur eg skø samle samme seks fulle Ironman series medaljer te, inna rimleg tid... Då vi eg ha 12 fullførte "Ironman series" finishar og (slik reglane æ idag) æ kvalifisert te Hawaii... Eg syns det æ fint at eg ikkje treng vinne aldersklassa mi, mæn mæ god samvittighet kalle meg ein ironwoman! :-)

Ny pers upp bakken på Rauland mot Vierlid - lykke!! :-)
Kveldsturar på sykkel, der soli faktisk skin!! Snakk om glede! Kort bukse og trøye - skjella upplivelse i øvre Telemark sø langt dænna sommaren! :-) Her mæ utsikt te Lårdal!

Sakarias he funne gleden i sykling - fint fe meg, det gjev rom fe både effektive løpeøkter og hygglege sykkelturar! :-) Flyplasstriatlon, på Geiteryggen no i hægi va kjæmpestas! :-)
 

fredag 24. mai 2013

Hørr æ sola?

Austerrike og IM 79,3 St.Polten
Slik eg pakka kofferten, burde gradestokken lagt på ca 7-10 grader!! Hallo - eg he liksom reist te noko som ette normalen skø vera litt varmare enn heime!!! Ikkje 6 grader og stiv kuling, sammen mæ ei å ana regnbyge! Temperaturen i vatnet fær proffene te vurdere protest... Ok - eg he bare snakka mæ ein av dei, og han æ litt frysen - sjav om han æ ein tøffing! :-) Sylvian Rota, fjorårets vinnar av IM Wales - min private sjåfør (!!!) håpar veldig at svømminga bli bytta mæ løp!! :-) (eg trur jau at dei store sterke spreke karane he meir enn nok mæ seg sjølv og forebuingane fyri ein konkurranse... Mæn han her æ ein svært hyggleg, pratsom og hjelpsom franskmann!! mange tusen takk - fe å gjera tilværelsen eit par mil unna startområdet - svært lett, fe meg! Han rister bare på hovudet og skjønnar ingenting når eg prøvar å fortelle at han bare må passe på å gjera forebuingane te løpet bra fe han sjølv - og ikkje tenke at han må "passe på meg"!!)
På Preracebreafing påsto dei det va 16 grader i vatnet... (Ein svømmer mæ gradestokk målte nærare 14... Fær håpe det æ ein kald gradestokk!! :-) vind og regn vi au meteorologene ha hera te sundag!! Eg må sykle som "gal" fe sleppe dæn aukande vinden på fyrimiddagen - laber bris, stiv kuling - rett i fleisen dei siste to flate mila inn te T2, akkurat det eg ynskjer meg...
Eg trur jau at eg he hatt det tøffare før, og at alt av vær taler te min fordel!! Høss kaldt va det i vatnet på Trollveggen ifjor? Snobygene på norseman, og motvinden ivi Imingen!
The wind is your friend, og what doesen't kill you make you stronger, æ prenta inn - og eg gledar meg! :-)
Sykkelen æ klar, og ellers alt stæsjet ein treng!! :-) 

mandag 13. mai 2013

Nowhere warm...

Fe to vikur sia va det brukket på sykkel, og eg fekk fantastiske upplevelsar og turar. Hera frå Nutheim!
Nokon andre som he følt fe å nynne litt på Kate Havnevik' s Nowhere warm? Ute æ det sludd, regn og sno. Gradestokken påstand det æ slik ca 4 grader... Kalenderen seie me he kåme te 13.mai... I hægi, når eg eigentleg hadde hatt planer om lange fine sykkelturane ute, blei det te at eg sat og tråkka på rulla/trimsykkelen og prøva sø gøtt eg konne å halde varmen på nokon løpeturar...

Upptur på sykkelen... Million bakkar og berg!
 Slik i utgangspunktet trudde eg at vinterens trening va littdyster... Få timar i bokji... Sø få at eg ikkje he ført nokon logg på treninga sø langt i år... Mæn no angrar eg veldig... Fe ett hell ane MÅ ha funka som bare rakkar'n... Eg he aller nokon gong, i mitt liv - upplevd å løpe roleg langtur, mæ snittpuls på under 150... Og no i hægi, sprang eg langtur, som føltes LETT (noko eg skjella uppliver) mæ ein snittpuls på 125... Fe å sjekke om klokka mi funka normalt, tok eg tro drag i min kjente og kjære bakke... Og som vanleg fekk eg pulsen upp i 186... Og ned att te under 120, på veg ned att - noko som stemte bra, mæ høtt eg kunne telle sjov, uten elekrtonisk duppedings...


Kald mai...

Spørsmålet, te nokon som kan meir om trening enn meg, bli då litt slik: i vinter, frå slutten av januar og 100 dagar fram bestemte eg meg fe å runde 1000km på sykkel... Fe å gjera treninga ivikommeleg fe meg sjov, når det meste va mørkt, va å sykle ei mil te dagen. Målet va å bruke ca 20 minutt, å sykle sø tungt eg kunne klare - og allikavel bruke 20 minutt på mila. Når dagan va ekstra tunge fekk eg hell sykle sø lett eg klarte, mæn då skulle cadensen vera ivi 100 tråkk pr min, og eg skulle halde på i minst 20 min... Noko eg gjennomførte meir eller mindre på dei planlagte 100 dagane (eg trong 109 dagar fe å runde 1000km) 
Eg la sjavsagt vekk pulskløkke, fe pulsen va skyhøg - uansett høss eg for... :-) 
To dagar i vika he eg hatt ein time styrketrening... Og eg he fænje litt kilometer på ski... Mæn eg he liksom eit bilde av at eg he springe minimalt...
At følelsen på sykkelen skulle vera litt bære enn i fjor, skulle ikkje sø mykje te - mæn løpinga?? 


Eg nyt kvør bidige økt mæ good feeling...alle timan mæ tunge sko og upphengt bakbrems, æ glømt når eg fær tri hægar på rappen mæ flyt!! Eg tek bilde og håpar eg hugsar høss det kan kjænnas, te dei dagan, der det meste buttar...
Detta æ fantastisk å ta mæ seg, fe om 10 dagar æ eg på flyet te Austerriket, og 70.3 IM St.Polten 


fredag 11. januar 2013

"Frihet"!!! :-)

Eg æ nok ganske begeistra fe vinter og skiføre!! 

Det æ hæg, i alle fall æ det frædag... Og ute skin soli!!
Sænst hæg, fekk eg ein skitur, eg he levd på resten av vika! Sundagen, når dei norske skijentene og guttane sleit på makspuls upp slalombakken sin - hadde eg min beste treningsøkt dænna hausten!
He hatt nokon rundar på ski, og turen eg hadde i fyri jol, då tænkte eg - "æ det maugleg, æ eg i SØ dårleg kondisjonsmessig forfatning???" Beina ville ikkje gå, dei protesterte vilt kvør gog eg kom te ein liten bakke, og friteknikken min såg og føltes katastrofal!!!
I romjoli hadde eg eit par gode turar på fjøllski... Mæn det va mæ gruglede seg følelse eg spænte på meg skii i sentrum på Rauland, og visste, at det ville bli mange motbakkar eg skulle skøyte upp - ein slik finværsdag i travle skiløyper! Ville beina bera meg, hell kom det te bli fiskebein og skrekk og gru...
Eg hadde glida skia mine, imellomtida - te ganske rett temperatur...
Og fe ein tur eg fekk - det æ fantastisk!!! Eg smilte ganske breidt i starten, bare på grunn av været -soli, blå himmel og nykjørde spør - mæn eg lædde høgt te tider, når beina bare tok ut mæ meg... Dæn eine bakken etter dæn andre - beina bare tok ut, lett!! Og det bare varte og varte... Spora va fine, nesten heile vegen... Der va lite følk i løypa (sikket fordi det va sport på tv...:-) )
Eg kunne bare "danse" på som eg ville!
Der æ tid te både tur, og rask tur!!! :-)

Anbefalar varmt og veldig og ta ibruk løypune på Rauland, hell Høydalsmo (mens me ventar på at løypune i Øyfjell skø kåma på plass...), om det passar slik - eg treng ikkje sø mykje plass "aleine"! NYT!!!
Eg bare gledar meg SØ te nye turar, mæ nyglida ski!! Om ikkje formen og beina æ like sterke som sænst hæg, sø gjer ikkje det noko, eg hugsar sø gøtt høss det føltes, og eg veit at styrken æ der!

Håpar andre au, fær ei strålande hæg - mæ god upplivelsar, som ein kan liva på i vikusvis!