Rauland Power Climb 2012

Lett å kåma i "den rette stemninga", når ein "minglar" mæ dei rette folka... :-)

 Soli skein frå skyfri himmel. Det va påskesteming, og +12 grader i skuggen, laurdag fyrimiddag. Eg he nesten ikkje hatt på meg ski, dænna veten... Mæn ein bakke på 1300meter skulle eg væl klare å kåma meg upp - på ein slik flott dag? Skulla i alle fall på at Sakarias kom te syns det vill ver veldig artig å reise te Rauland å gange på ski!! :-) (Ja fe han he jau vøre "veldig" ivrig på ski i vet...:-) Åssø hadde eg eit minne om at eg syns det va sø veldig artig å ver mæ i fjor! :-)

Det æ klart at det æ artig å kunna køyre kun 2mil, åssø kunna "mingle" mæ dei store skistjernene - Therese, Kristin og Vibekke! :-)  Steminga på Rauland æ i alle fall heilt på tøpp - og derfe æ det lett å stille te start - sjav på tynt trænings grunnlag (på ski dænna veten)!

Barneskirenn - som Sakarias tok veldig alvorleg... Han gav seg ikkje fyri han va HEILT på TOPPEN!! Inspirerande!! :-)

 Sakarias va ikkje heilt sikker på om han hadde sø vedig lyst te gange på ski, mæn ette litt att og fram kom skiskoa på. Han fekk mirakel-glider under skia og blei ettekvørt veldig motivert te gange nokon meter på ski! Det va eit fint lite startfelt - fe dei mellom 3 og 7 år! Sakarias va nok heilt sitst ut av starten, mæn han hadde eit inspirerande jevnt tempo - og han gav seg ikkje!! Når han hadde gjænge halvvegs upp i bakken, va der ikkje fleir ungar å gå forbi - for då hadde jau dei andre gjeve seg, og va på veg ned att... Mæn han skulle ikkje snu!! :-) Far min, kom og tok ivi - slik at han kunne fortsette å gange sø langt han måtte ville! Og eg stakk ned  att te starten - veldig inspirert!! :-)

Eliten spring ut og upp fyst!! :-)

I år, stilte eg meg i baktroppen... Litt dårleg valg...

 Litt i Sakarias stil, kom eg meg seint te starten, og måtte stille meg i baktroppen... Det va hyggleg, mæn ikkje sø veldig lurt, viss eg hadde hatt lyst te seta "pers"... Planen va å starte roleg, å ta ut resten siste halvdel av bakken! Å gange roleg i starten va jau ikkje eit valg, der va ikkje plass te noko ana enn å ta det heilt mæ ro, og vænte te felte strekte seg litt... Styrken i beina va ikkje dårlegar enn i fjor - sø eg angra veldig på valget av å danne baktropp i år - det skø eg prøve å hugse te neste år!! :-)

Fystemann upp - då bli det ofte trångt om plassen!! :-)

 Det gjekk lettar enn eg hadde trudd upp bakken... Ikkje det, det æ jau bratt, og då æ det jau tungt - det æ fult maugleg å ha makspuls! Mæn mjølkesyra kjænte eg ikkje noko te i år! Sø når halvvegsflagget va passert, gjorde eg ein innsats mæ å snike meg forbi ein og to - litt på utsida av uppmerka trase! Eg fekk gjort ein siste spurt heilt mot toppen - då eg fekk snike meg forbi ein mann - prega av mjølkesyre og blodsmak i munnen (det  veit eg sjavsagt ikkje - det bare såg veldig slik ut - han va i ale fall ikkje viar motivert te gjera noko fartsauke - då eg gaula - "bare 200 meter att - no aukar me farten litt og sø tek me ut resten..." :-)

Vel fortjent skål - og reklamering av YT!!
Tusen takk Imke - fe fantastisk selskap og berolegande evner, og som fotograf!:-)

 Syns nok kanskje, det va litt trist å ha vøre mæ på eit motbakkelpøp å ikkje kjænne følelsen av å tatt meg meir ut... Mæn alt slikt blei glømt - då eg såg Sakarias springans på toppen - upp og ned småhaugar i lyngen, og far min kunne fortelle at han hadde gjænge heile vegen - upp, på eigen bein!! I mål samtidig som Therese! :-) Det va TØFT det!! :-) Sakarias såg au uforskamma pigg ut - slett ikkje prega av å ha gjænge bratt motbakke!

Ein strålande dag - bli magisk, når ein fær sin heilt egen gullmedalje!!

Gullmedalje rundt halsen - då kunne Therese og Kristin bare ver sø store skistjernur som bare det!! Dæn einaste Sakarias kanskje kunne tenkt seg å bli tatt bilde sammen mæ va Kaptein Sabeltann...:-)

Bilde æ tatt frå "VisitRauland" og viser traseen! VAKKERT!! :-) OG jadda - me sjåas neste år au!! :-)

Spring i bomull

Eg skø ha sagt noko, som kort kan uppsummerast; "Spring i bomull"...
Tænkte litt fe å kåma på, høtt i all værden va det eg kan ha meint! :-)

Springe i puddersno - kan nok gje følelsen av å springe i bomull... På ein måte... Tungt og fantastisk gøtt - når det æ veten! (trur eg he klara fænje inn mange nøkk bilde av pudder på bloggen, sø de skjønnar høtt eg meiner! ;-) )

Springe i tykk tåke kan absolutt gje ein følelse av å springe i bomull... Kan ikkje sei tåka plagar meg slik i det daglege... Mæn he hatt ein å ana dag på vidda i tåke - OG det va bomull det!

Eg fekk ein liten ekstra runde i ein skog (jadda, eg sprang meg litt burt...), mæn HØGE tre og knall grøn møsebakke... Deg gav meg værkleg ein følelse av å springe i bomull... Fantastisk mjukt og gøtt! :-)

Springe når ein æ slitt små-pjusk, og stadig he døttar i øyro, kan au gje ein følele av å springe litt i bomull... (ja, mæ litt godvilje syns eg det! :-)

Åssø trur eg, når alt kjæm te alt, at det dreiar seg om klæi... Fe ein træng ikkje nødvendigvis springe i 2xu, kari-traa hell helly hansen superundertøy, fe å få seg ei trænings-økt! He hatt ganske mange rundar i vanleg "kjedleg" t-trøye og uformeleg joggebukse, viss det æ det eg he tilgjengeleg fe å få ei etterlengta trænings-økt! :-)

"Skiing is a dance, and the mountain always leads"

Eg innser at eg likar å notere ned vikur som gjæng bra, åssø sjå burt ifrå dei dagan som æ litt kjipe... :-)
No, når eg sjov kan notere ned ei fantastisk bra vike, og det æ lett å finne høgdepunkt!:-)
Ski æ fantastisk - ein dans, det he eg nok jamt meint... Mæn no æ det svært nærme at eg syns løping (vel og merke uttafe asfaltvegen) kan nærme seg sama status... Eg he i alle fall prioritert løpeskoa, fordi eg he LYST, og ikkje fordi eg syns eg burde/må...

(Tilfeldig høgdepunkt 1)

Kæffor heiter dæ å "gå på ski"?

"Kæffor heite dæ å gå på ski? Dæ burde heitt å gli på ski"!

                                        Sekken blei pakka mæ sjokolade, apelsin og bølle. 

                                       Under skia va tri år gamalt klister, det spila ingen rølle.   

                                               Vinterferie, sundag og solskin frå skyfri himmel blå.

                                     Traska av garde som typiske turistar, uten tid og mål å nå.

I kvør ei lagleg solkro, hadde ski(og skuter)turistan sett seg ned.

Det lukta bål og grilla pylsur, alle smilte og vinka som bare det.

Lett å skjønne høffe følk va ute å ville nyte varm sol og vakkert ver.

Ikkje kvør februardag me kan upplive påskestemning, her.

Me valgte nok løyepun som ikkje va fe harde.

Sjav mæ kontrolert puls, susa me fort av garde.

Me fekk då god tid te tænke på,

høffer heiter det , at me skø  "på ski gå"?

(I mange tilfelle hadde det passa langt bære mæ, "idag skø me ut å gli på ski"!:-)

Tusen takk Steinar, fe strålande hyggleg selskap! 

(Når ein vel "snarvegar", æ det ikkje nødvendigvis trikkeskinner, heile vegen)

(Tilfeldig høgdepunkt2)

Skaretur... Sø lett å gange, og ein kan gange ivi alt! (Og, ja eg veit - guten  he joggesko...;-)

Gange på ski, kan følas som ein dans, mæn det kan jamme ein god fottur gjer au... Ændå ein strålande vakker dag. Ette ei nått mæ minusgrader, kunne me ut å teste skaren, både store og små. Me kunne springe hør me ville, finne nye vegar te kjænte (hell ukjænte) toppar! Upp te Røykjilsåsen, på joggesko...:-)  Når me skø leike Tarzan og svinge kån frå tre te tre, og stupe nevi bakkar, me vanlegvis ikkje kjæm kån ned... Sø æ det ikkje bare ungan som he fænje ut ei god dose mæ energi... :-)

Vakkert "påske-stemnings-vær" = energi! :-)

(tilfeldig høgdepunkt3)

I løypun der me sænst hæg hadde ein strålande skitur, kunne eg idag springe på skaren... Som å springe på glattisen... Va litt i tvil om eg skulle "ta sjansen" på å bruke skiløypun te springe på føtane i. Ikkje sikkert alle skituristar syns det æ ok... Mæn å prøve æ jau ufalreg, sø fekk eg hell sjå, om eg blei i vegen fe følk og hell måtte snu... Lysta te å springe langs trafikkert veg va ikkje sø fristans, når eg visste høss lett tilgjengeleg Gjeslemoskaret va, på føtan... Turen blei lang, eg kunne bare springe og springe. Bare to stk på ski (dei furta ikkje ivi at eg va der på beina... :-) møtte eg i løypun ein slik godværs-dag!
Soli skein, svetten rant, det va påskesteming, kroppen va lett og tanken "Running is a dance, and the mountain always leads", streifa... :-)

Icebug Anima-l, he eg veldig sansen fe! Sit gøtt på foten, gøtt feste og god løpsfølelse, (he jau bare fænje testa dei på is og skare), dei skø funke  i terrenget - på barmark au. Syns ikkje noko om å springe på asfalt mæ dei... (Måtte det, bare litt, fe å finne nok is...)

Jogge te jobb

Der finnes dei dagan som æ heilt greie, dei dagan der dørstokkmila æ uendeleg, og dei dagan som æ fryd og glede! Dagen i dag va pur lykke!! Å jogge te jobb æ ganske vanleg... Mæn fe meg æ det ikkje vanleg mæ dagar som idag! Tænk å kunne jogge te jobb - i februar i plussgrader, sjå soli stande upp, ha vinden i ryggen, og energien i kroppen! Konge start på dagen! :-) Heim att måtte eg legge att jakka, og sprang mæ supertrøya tekt upp på arman - og sang "leva livet..." sammen mæ Åge fe full hals og gliste frå øyra te øyra...
Hugs å nyte dagan!! :-)

På veg heim frå jobb måtte eg "jobbe" fe å finne nok is på kanten av vegen -  te å springe på...

Eg æ SØ fenøgd mæ Icebug skoa mine... På morgonen sprang eg støtt -  på stålisen. Uten "stive leggar" sprang eg mæ gøtt feste upp og ned bakkar!  Heim att hadde eg godt grep i sørpa og hang gøtt om eg måtte velge kantar som va litt skrå. Lett å velge å finne is, slaps, sno og grus - framfor  asfalt. Eg fekk litt "dårleg" samvittighet av å springe på asfalt, når eg kjænte høss piggan greip tak i underlaget...

"Åååå - leva livet....."!!! 28.februar kunne eg springe i kun trøye - som eg te og mæ drog upp på arman... :-)

Snofrie vegar, fyri mars...

Planen æ å jogge ein dag fram og tebake te jobb i januar, to dagar fram og tebake te jobb i februar, tri dagar i mars og fire dagar i april... Januar og februar æ i boks, mars og april burde gå lett!! :-) (Det æ ikkje langt, det handlar meir om organisering om morgonen... Mæn eg fær gode to mil på beina, når eg æ væl heime att!:-)

Englar i snoen...

Nei - det æ ikkje Martah`s englar, hell joleenglar som - litt forsinka, he dala ned bak skjul...

Digg puddersno!! :-)

Englan lagar eg sjov, ette endt rulle-økt... :-) Åssø he eg ikkje bevis på at eg spring ut i snoen i bare ondeklæi og ull-løddar fe å lage englar, mæn det æ det eg gjer... Det æ forfriskande!:-) Sia Texas he rykte fe å vera varm mæ høg luftfuktighet, he eg det varmar enn eg vanlevis likar når eg sit på rulla... Å det bli høg luftfuktighet ette ein time, då rænn vassdampen nevi glaset... (Då syns eg det æ løv å ha glytt på dynni - sø eg ikkje "druknar" ;-) ).Svettingi, (eg rænn nesten burt når eg sit på rulla) fær ein brå og brutal støpp, når eg hiv meg i snoen ettepå! :-)

Stutt uppsumering av dei sænste 14 dagan:
Ette å ha hatt ein fantastisk frisk periode, kom det ei liti vike mæ litt gruff... Det æ heilt greit, og det gjekk fint å ta det æ ro... Tok tri heilt træningsfrie dagar. Ettepå he eg trænt roleg i nesten ti dagar, (nesten bare roleg) - og kjænner eg æ klar fe å gje på litt att! :-)
Litt ana beveglese va au lagleg å putte inn i ein roleg periode. Lånte Telemarkski fekk testa seg på ordentleg att... Snakk om å få te fantastisk tryn! (Og svært magne "ænglar" i snoen!! :-)
Time ette time mæ spark... Løgleg!! :-) Mæ litt vekt frampå sæte, bli ein varm når ein sparkar/spring motbakkar!! Samt litt snomøking av tak, gjer jau at ein æ i beveglese... (GLAD bevegelse - jepp, uthaldenhetstræning - jah, fartstrening - nope!)

Både ski, spark og snomøking æ energi i slikt vær!! :-)

Sia eg no æ "i gang att", Syns det va sø hyggleg at "Mesternes mester" bjønda att på NRK, sø fær eg inn dæn faste timen min, mæ hyggleg nett-tv underholdning og full fart på rulla! :-)
13 vikur he eg att, te eg skø ver klar i Texas, og sjav me eit par-tri vikur mæ noko alternativt, æ eg æ i rute, te få ein ny flott IM dag! :-)

Eplepai!! :-)

Bare få i seg nøkk mat, sø va eg i gang att!! :-)
Kroppen min æ eigentleg fantastisk snill og grei mæ meg om dagen!
Skulle bare mangle om ikkje eg fylte på nøkk drivstoff...
Sø hægas rednig blei eplepai, og eg he kunna tatt fatt på øktene mine att! :-)
Det he vel og mærke gjænge roleg dessa dagan, mæ dvd`ar på tv`en og koseturar på rulla!
Mellom ein time og to, og sø he eg i kvør økt  tatt eit drag hell to, på ca 4min, der eg trøkker te det eg kan... (Pluss dessa vanlege styrkeøktene mine, som eg he to gongur i vika. Ein time, sundag og onsdag-kvellar!)

Haha - eg syns mønsteret på trøya va sø kult, ette ein liten halvtimes sykling...  :-)

Eg æ ingen bakar, hell kokk, mæn dænna eplepaien æ suveren!
Lag dæn fyri du stikk ut på dagens økt, gled deg ein time (hell to, hell ein halv time...) te du skø inn å steike kake...

Lett å finne på orsakingar te ver ute, i slikt vær! :-) 

Skjer to eple i småbitar og  ha i bøtn av ei form
(Kanskje litt rusinur og netar, viss du likar detta...)
Sø smuldrar du ivi deig, laga av
ca 100g mjøl
(Ein "kvørdagsvariant" kan ver å bytte ut mjøl mæ havregryn, som du kjører sammen mæ det andre mæ hurtigmiksar..)
ca 100g sukker
ca 50g smør

Steikarst på 200g ca 30 min...
Utruleg gøtt...

(og her burde det vøre eit fristande bilde av rykande varm eplepai, mæn eg åt dæn upp, fyri eg rakk finne fram kameraet...:-) )

Støvsugar...

Litt snedig følelse...
Siste vika i januar blei ei kanon træningsvike... Eg hadde mykje mengde, lendge, fart, intervall, styrke og aktivitet i alle former, og fleire økter kvør dag. Vika blei avslutta på sundag, der eg gjekk på ein "smell" næringsmessig... Gjekk heilt tom, hadde trøbbel mæ å karre meg inn dei 15 sænste meterane og va svimmel og kvalm. Ikkje nokon fjærn og ny følelse det. Åssø va eg nok bare sø passleg nøye æ mat og næring etterpå.
Frå måndag te idag (fredag) he det vøre litt hekisk på jobb, litt travet på ettermiddagena, mykje hjernetrim og nattevåke kvør nått pga sjuk unge, sø eg he mæ vilje (og planlagt) trent forsiktig (og lite, i underkant av ein time kvør dag - på kløkka). Ijår kvell tenkte eg eg skulle klare tri kvarter roleg på rulla, bare fordi eg trudde det va hyggleg!

Mæn eg heldt bare 19 MINUTT!!! Då va der TOMT, eg klara nesten ikkje karre meg inn på kjøknet... Haha - litt ividrive sjavsagt, mæn eg svetta og fraus om inane, eg va skjelven og kraftlaus... Og SØLTEN!

Ikkje veldig spænnans, mæn det skulle då ver mettans??

Ette dusj åt eg fyst 3 skivur mæ grovt brød, eg åt 6 grove knekkebrød, ei halv pakke mæ mariekjeks, apelsin, pære, banan, og ein halv eplepai (heimelaga, sø eg veit eg fekk i meg ca 70g smør, eit eple og ein halv desiliter sukker + litt ana fyll...) Og va eg ikkje i stand te kjænne "metthetsfølelse".... I alle fall ikkje længe... Eg vakna kl 4 på morgonen idag og fekk ikkje søva att, fordi eg va sølten... Ette ein solid frokost, brød, jus, yoghurt, knekkebrød... Sunt og fornuftig! :-) Skulle eg møka sno av to tak, det heile skulle ta i underkant av to timar - viss eg va litt effektiv. Mæn eg måtte inn og kvile ette ein halv time. Då åt eg resten av eplepaien (Altsø nye 70g mæ smør, rikleg mæ sukker og litt rusinur!)
Høtt i all værden æ detta...? (Detta æ noko meir mat enn eg vanlegvis orkar å få i meg, på eit måltid...)
Æ det litt slik "snik" fettforbrenningsaktivitet kvør dag - som tek all futten frå meg? (Som snomøking, småspringing, balansebrett og liknande, som eg bare gjer litt inniellom av, kvør dag - som eg kanskje burde skrive upp, i etterkant av ei træningsvike, som tel nesten like mange timar træning, som eg vanlegvis he på ein månad?)
Høss længe skø ein føles seg som ein "støvsugar" på jakt ette mat - og viktigast, he det noko fe seg å træne når ein fær sø følelse av å ver "tom"??
Nokon som he gode råd?
Det vi sikkert ver lurt å sjå litt tebake i vika og tænke ivi om eg he fænje i meg nok ettekvørt... At det kanskje he blitt litt fe lite, i alle fall i arbeidstii, og mæ totalt antal timar vaken, burde matinntaket vøre større heile vegen, i løpet av vika...?