Eventyret i Haugesund

I bilen heim, frå Haugesund blei eg spurd, "Høtt va det som va sø vakkert mæ Haugesund då? Høtt æ liksom spektakulært, som gjer at turistar skø kåma strøymande hit?" Det æ heilt sant,  løypa besto ikkje av stupbratte høge fjell, kalde isbrear, fare fe sludd ivi høgaste toppen, ikkje va det spektakulært kaldt i vatnet og inge bestiging av hverken slalombakke hell steinrøys fe å kåma seg te mål! Og akkurat det va fantastisk!! Ikkje nok mæ at løypa va "folkleg", gjænomførbar fe både mosjonistar på tur, og superrask fe eliten - mæn det heile blei ramma inn av blå himmel, sol og varme, og eit FANTASTISK varmande og engasjert publikum!! :-) Og hygglege deltakerar!! ("Hei", Geir!)

På startstreken hadde eg kvilepuls (under 65... det fær vera kvilepuls nok!) Fordi vatnet heldt komfortable 19 glader! "Månemannen" av Vamp, ein fantastisk ivrig speaker, ca 1000 publikummerar og liv på ein triatlon start - I Noreg, det va fantastisk!! "Ja vi elsker" summa ut, og ein "stakkars" lur - frå ein vikingbåt skulle prøve å ividøve alt livet på land og i vatn, og markere starten!

Kanskje min raskaste svømming - tross pusteproblemer i starten... Artig! :-)

 Eg he fremdeles ikkje svømt noko særleg... Sø eg va ikkje klar ivi at eg hadde blitt større det sænste året... I alle fall fekk eg store pusteproblem ette ca 150meter... Prøva å ivibevise meg sjov om at detta va bare innbilning, og at detta he eg gjort før og heile dæn prosedyra der, mæn når eg ikkje fekk puste ved å svømme bryst mæ høvude høgt ivi vatn... Og at eg blei svimmel, då bare stoppa eg opp, og drog ned glidglåsen på drakta... Litt knotete æ det sjavsagt, å trakke vatn og dra ned glidlås og styre mæ borrelås og alt det der, når starten he gjænge... Mæn mæn, det vi sei, at eg skø ta eit par økte mæ drakt framivi!! :-) Rytmen kom mæ ein gong eg fekk puste... Syns eg fekk godt tak i vatnet, og va på jakt ette badehettur... Altsø, eg skulle bare ta att dæn mæ blå drakt der framme, og sø ein te mæ blå drakt, og sø va der jammen ein som svømte bryst i kjæmpe fart... Distansen 1900 meter æ perfekt... Lett å halde trøkke uppe heile vegen... Noko av det beste eg he prestert på svømming trur eg... Superfenøgd! :-)

Haha - min mest stabile support i både med og motgang, dænna dagen i "buzz" drakt, og eg svært begeistra inn ette syklinga!

 Me fekk sykle på vegar som va heilt, heilt stengd fe trafikk!! Vind i ryggen, passe kupert, rullans terreng... Ingen lange seige motbakkar, men nok te få god variasjon på sykkelsete! Speedometeret på sykkelen funka ikkje dænna dagen hell... Mæn eg hadde puls på klokka idag då, og ha ein følelse høss det låg an... Nokon parti va bare flyt og fart, andre parti va eg litt treg og seig... Litt grov asfalt somme sta, mæn det merka du nesten ikkje, sia folk va sø ivrige te heie og juble!! Det va mykje folk langs løypa, og dei hadde værkleg satt seg te, fe å bli der og heie te sistemann for febi! (Såg slik ut, der dei sat mæ store norske flagg, bjøllur, campingstolar og bord, termos og nistekorg!) Det va sø hyggleg!! Noko av det artigaste eg he vøre mæ på! Naturen æ vakker, særleg fe meg som kjæm får fjøllheimen... Kyst-idyll!! Ni mil æ au ein veldig fin distanse... Når der dukka upp 20 kilometer skilt, blei eg sø glad, tænk bare 7mil att!!
Ette 50kilometer skiltet kjænte eg at eg fekk ei fluge krasjans in i hjelmen... Tenkte ikkje meir på det, fyre det ette stutt tid tok te brenne - uuppss - eg taklar ikkje kvefse-stikk sø veldig gøtt... Sø det blie bråstopp og hive av hjelmen og riste på hår!! Eg he fremdeles tri store kular i høvude ette sinna kvevs, som ikkje ville vera mæ på sykkeltur!
Og når 70kilometer skilte dukka upp, langt under to timar seinar, lædde eg høgt - haha bare to mil att - det æ lett! :-) )

Skiftesona (i bakgrunnen) va ein fotballbane, god plass te kån ca 400 stk i år, og stor nok fe 1500 neste år!  :-)

 Å skryte på meg lette bein på løpinga, vi vera stor løgn! Mæn om beina va tunge, va høvude og eg lett og glad! Syns det gjekk smått, mæn jevnt! Tok meg sjavsagt god tid te nyte stemninga og synge mæ!

Imke, folka mine blei glade fe å sjå det blide ansiktet ditt under løpinga!! :-)

Jubel og bjølleklang, venner og (ikkje fult sø kjænte) hygglege utdøverar, "Euphoria" på høgtalaren = eit lite stykke norsk triatlon eventyr!! :-)

Å kunne ta sænste innspurten i mål sammen mæ Sakarias (fe fyste gong), det va stor stas!! 

Trur nok, at mæ litt sterkare vilje, at eg hadde klara å sprunge nokon minutt raskare... Trur det va Kari (nr ein i mi aldersklasse) som spurde meg ette målgang, om eg fekk det "litt" på løpinga... Jada, løpinga va blytung - samanlikna mæ sænst hægs løping... :-) Mæn Trollveggen væntar på meg neste hæg, og planen æ å få mange mil på sykkelen, på veg uppivi! Litt krefter att te det, va viktigar enn tid og prestasjon...

Sakarias mæ fortjent medalje, i tolmodighet og eg i mål, glad ette eit lite stykke historie, eit eventyr eg varmt anbefalar andre - både spreke med store ambisjonar, og dei som bare skø vera mæ og få ein god upplivelse!

Å reise på tur, uten forventing, uten målsetting, uten å ha tepassa treninga og tru at det bli ein lang dag i regn - det kan hænde at det gjer turen te Haugesund, akkurat dænna hægi te eit glansbilde av lykke... Og at tur mæ forventing, rett uppladning og regn ikkje hadde gjort dagen te eit slikt vakkert eventyr... Mæn det slepp eg tenke på - eg tek mæ meg alt som æ gøtt!! :-)
TUSEN TAKK, te alle som heia, både tilskoderar og deltakerar!! Tusen takk, Haugesund - fe eit svært hyggleg eventyr!

HUUURRRRAAAA, fe IM 70,3 Haugesund

Aller fyst sø skø Haugesund og alle som gjorde sundag 8.juli, og IM 70,3 Haugesund, te ein fantastisk folkefest - få bare fortjent skryt!!! :-) (min RR kjæm litt seinar...:-) ) Å reise på triatlon arrangement i Noreg skaper ikkje store forventningar om store norske flagg, kjybjøllur, publikum og folkefest...
Svømmestart mæ engasjert publikum og glad musikk, jublande og heiande folk langs heile dæn 9mil lange sykelløypa, og ein løpe-stadion (au mållinje) som "koka" - både for eliten og alle dei som skulle presse eigne grensur... Og når det heile bli ramma inn av sommarvarme, blå himmel og sol - ja, då æ det tid fe å bli litt rørt!!!
Haugesund og IM 70,3 arrangement fær skryt, fe å innfri te fulle - på alt!!!

Fantastisk liv, "løpe-stadion", og  etterkvørt som du blei færig mæ rundane sø blei det og målgang... (bilde stal eg frå Øyvind Lillehagen!)

Glise mitt ha gjænge heilt rundt, om det ikkje ha vøre fe sykkelhjelmen ette syklinga... Å koma sø glad inn på fyrste runde og kjænne det fantastisket trøkket og glade folkelivet inne på "stadionen"... Magisk!!!
Tusen takk, fe å ha fænje vøre ein del av dæn festen!! :-)

"Ferie" i Haugesund!

Vrient å motså ein IM 70.3, i Noreg, og i Haugesund!
Sø no æ bilen pakka. Sykkelen æ nypolert, og "nye" løpesko æ sprunge inn og klare te bli tatt i bruk! :-)
Eg gledar meg!! Tænk - me fær uppleve Ironman serien, sitt "sirkus" i Noreg!!
Håpar der kjæm mange heiar, både på dei som æ raske, og (ekstra mykje heiing på) dei ikkje fult sø raske!! :-)

Heimesida te IM 70,3 Haugesund

Solvika (familie)triathlon

Soli burde skine varmt og gøtt, i Solvika... Mæn sø længe ungane stort sett hadde det tørt, og artig, æ alt strålande vakkert... Sakarias he ikkje sø veldig sansen fe fellesstart, ændå... Han likar ikkje å fyge dei store massene, og gjera akkurat det sama som alle andre... Sø startnummer det gidder han ikkje ha på seg, det kan mamma gøtt putte i si eiga baklomme. Og når starten skø gå på stranda, he han mest lyst te sita uppe mæ målsegleg og sjå på kakune... Mæææn, når alla andre ungar he bevega seg vekk frå stranda, og snart æ klare fe å kaste seg på sykkelen, då vaknar gutten te liv, og he lyst te bli mæ alikavæl :-) Sø då sprang me ned te starten, tok ein veldig kort og tørr variant av svømming (litt springing på stranda). Og sø upp, te T1 fe å finne sykkel. Gutten æ litt usikker på om han he veldig lyst te sykle sama sykkeltrase, som alle dei andre, mæn der æ nokon flotte, store søylepyttar - som fristar på akkurat, dæn traseen, sø han tek sama vegen som dei andre! :-)

Han vassar meir på syklinga, enn på svømmedelen - det æ fint... Og æ klar fe å springe, i full fart, inn te mål, og god (sjokolade)medalje, og sjokoladekake! :-)

(Han treng ikkje bli triatlet, altsø... :-) ) Mæn eg syns det æ veldig artig når han æ mæ, og gidder å ver heiagjængen min! :-)

 Åssø min triatlon... Fe det fyste sø he eg nok ikkje lest veldig gøtt igjænom det eg skø vera mæ på... Eg trudde det va litt slik 300meter svøming, ca 15 km sykling (på grusveg) og ca 4-5km løping te slutt... Det burde gange på ca timen... Va ikkje heilt klar ivi at me skulle sykle 25km ( i luftlinje) i skog, sti og grove grusvegar, veldig prega av nedbøren sænst hæg... Og at avslutninga på dei 4-5kilometerane med løping skulle vera upp og ned slalombakken i Siljan! Det luktar meir tri timars økt... På lånt sykkel, heilt uten trening i terreng, og litt tynt mæ mat... Snakk om dårleg planlegging!! :-) :-)
Svømminga va 300meter... Mi fyste økt i våtdrakt sia august i fjor... Hmm... :-) Jaja, fær eg inn nokon økter te, sø bli det stabilt - ufarleg passe raskt! :-)
Eg he litt å øve på i skiftesona, uten at eg æ viar engsteleg fe tidsbruken der, (dænna laurdagen)!
Åssø syklingi då... Sykkelen va god dæn, litt liten, gøtt sæte, uten frambrems (fordi, om frambremsen va kopla på, va vieren fe kort - slik at framhjulet va stamt), og litt uforutsigbare gir, åssø måtte eg planlegge bremsinga bak litt, slik at dæn ikkje hang seg på, dæn au...! Sø længe eg va på grusen va alt bare stas... :-) Mæn når me kom te skogen, då blei det bare trilling av sykkel fe min del. Eg lædde høgt fe meg sjov mange gongur... Eg konne jau ikkje gjera ana, der eg vassa te kness i gjørme, møse og knøtt (som beit)! (Det æ ein gronn te at eg ikkje æ gørr ivrig på Birken... :-) Litt forskrekka blei eg sjavsagt au, då framdekke plutsleg sto att i ei litt mjuk tuve... Mæn tænkte, at eg sikkert ha vøre litt sløv mæ å skruve på dekket...!

Stabil og stø trilling av sykkelen igjænom skogspartiet! :-)

Når eg ændeleg va væl igjænom gjørma og skogen, gjekk det bratt nevi - då blei eg straks litt meir bekymra, når eg såg framdekket tok te å vingle vilt att... Det heldt på å ramle av - og eg tørte ikkje ana enn å springe nevi dei værste (ehh - brattaste) nevibakkan, i frykt fe å tryne... Når himmelen øpna alle slusune, va det bare te å læ litt att - haha, ut på trilletur på terrengsykkel mæ gjørme, søyle og dusj - det gidder ein faktisk bare MÆ startnr!! :-)
Litt forskrekka blei eg då eg tok att start nr 4... som ikkje såg særleg pigg ut... Uff å uff! Han va grå i fjæset, uppskrapa på heile venstre side, hoven i skulderparitiet, og svara meg knapt når eg spurte høtt han heitte... Det gjekk bra sa han, han hadde bare tryna litt uppi bakken! Sia eg va mest bekymra fe at han skulle svime av fe meg, og ramle på dæn uppskrapa sida, beordra eg han av sykkelen - og va superglad, når det kom ei jænte te bak meg, som hjelpte meg mæ å få nr 4 av sykkelen! Ho va sjukepleiar, og va veldig bekymra fe brekt kragebein! Æsj og fysj, eg va heilt klar på å sykle i veg fe å hente bil, mannen fekk ikkje lov te surre rundt i Siljan-skogen på dænna måten! Fantastisk og heldigvis kom der ein bil, idet eg va på veg på sykkelen. Snille, snille, hjelpsomme og greie hyttemannen, tok nr 4. i  bilen, sykkelen på planet og kjørde kortaste vegen te sjukehuset! (Me fekk melding om at han blei operert fe to brudd i kragebeinet, når eg kom te mål!)
Ette dæn stoppen fekk eg litt "støkken", eg sykla jevnt og relativt fort uppivi og på flata, og blei ændå meir pingle nevi, eg skulle ikkje skade meg! Utenom stoppen mæ dæn uheldige mannen, framhjul som ramla av, heilt håplaus "sykling" i terrenget, og trilling av sykkel i bratte nevibakkar, va eg gøtt fenøgd mæ syklingi mi! ;-) Og eg va spent på om beina lika meg, på løpinga!
Eg he aller vøre sø lykkleg på ei løpeøkt før!! Eg sprang (i alle fall te meg å vera, sø sprang eg!!)!
Hadde det ikkje vøre fe ein pratesjuk løypevakt, på toppen av slalombakken, æ det veldig nære best split på springinga, noko eg ikkje æ sø veldig vane mæ! (OK, eg ha jau ikkje bruka meg heilt upp på sykklinga, og hadde dagens længste skiftesoner - mæn uansett, gøtt fe meg! :-) :-) Eg trur det snart kjæm te løsne, når det kjæm te springing fe meg! :-)
Slike små triatlonar, æ gruleg artige! (Og lærerike... Eg tek mæ meg eit å ana, som eg ikkje skø gjera i Haugesund, te hægi!)
Åssø gledar eg meg veldig te høtt Jon (og Skagerak sportsklubb), finn på av nye utfordringar te kån neste år! :-)

Texas, min IM distanse nr 12

Eg skø kåma mæ ein ”sakleg” vurdering av sjave konkurransen, mæn fyst litt tankespinn rundt drivet mitt, te å ha lyst te gjera detta. Dragninga te fullføre, sjav om du kjænner ette slik ca 120km på sykkelen, at detta bli ein ny marathon frå do te do…

Kvør gong vaknar eg spent i kroppen slik ca kl 04.00 (ev. slik i to tii, når det æ snakk om Norseman).  Når eg ette beste evne prøver å få i meg noko magen æ vane mæ slik på morgokviste, rekk eg tænke at træningstimane mine kunne vøre fleir, mange fleri… Eg æ fult og heilt klar ivi at eg æ på mosjonist-nivå når det kjæm te treningstimar! Samtidig æ nok iveren min, te ha ”lyst” te gjera detta i heilt egen klasse… Eg prøvar stort sett ein ny kvør gong, fordi – akkurat det, gjev meg dæn biten av uforutsigbarhet som pirrar. Distansen kjænner eg gøtt ettekvørt, høtt som væntar av uppturar og nedturar fær eit ekstra moment av spenning når løypa æ ny… (OK, no æ det ikkje sø uforutsigbart læng – eg taklar IKKJE kombinasjonen løping og varme, sø gøtt, ændå! J )

Dragninga mot dæn ekstremt spente stemninga som ligg tykk rundt T1, saman mæ lukt av tigerbalsam, svette og neopren… Høyre på summinga, tænke at ho ”tek” eg kanskje på ein god dag, hell kanskje te og mæ på ein dårleg dag… Kunne kose litt ekstra mæ sykkelen, ikkje fordi eg må, mæn fordi det ”føles rett”! Dobbeltsjekke lufta i dekka, få på plass drikkeflaskene, sjekke bremser og skruvar… Stå i dass-kø, og sjå på alle uttrykka! Nokon æ ”der” – dei skø kjøre hardt og fort og vinne sin væl fortjene billett te Kona. Andre æ nervøse, det æ fyste gong – det æ nesten te bli vettskremt av.  Fe nokon æ det meir eit veddemål, det æ ”stas” og eg trur dei æ litt kjepphøge – dei vi ikkje klare det! Åssø æ det i detta kaoset av følk og følelsar eg trivs sø veldig i! Eg æ liksom ”heime”! Ein gong skø eg stande på startstreken og drøyme om min eigen billett te Kona, mæn imellom-tii, skø eg nyte kvør einaste målgang!!

Eg likar aller best vinden i håret, ette ændt svømming. Kjænne beina æ sterke, kunne "cruse" forbi dæn eine sykkelen kulare og dyrare enn dæn andre… Det æ fantastiskk! Livet smiler!! J Bare skulle ta att han i blått der framme, hell kanskje ho i rosa!

Distansane kjænner eg ettekvørt og eg he nok ein god følelse på høss marathonen kjæm te bli, fyri eg set frå meg sykkelen! Mæn uansett, det å ver der ute i løypa, bli heia på, møte andre som syns detta æ like inspirerande som meg, det æ kjæmpe-stas!! Kunne danse seg igjænom ein drikke stasjon te ”stronger” på full guffe… Og følelsen av å krysse mål-linja, og ha klart det ændå en gong – det æ like BRA kvør gong!! J

Kanskje akkurat det å kunne krysse mål-linja og høyre: ”You are an Ironman”, uansett høss dagen he vøre – det æ LYKKE! Då æ eg høg av lykke, og takknemleg fe akkurat eg he mauglegheten te å gjer akkurat detta!! Og eg æ lukkleg fe alle dei gongun eg faktisk kan gjer det… Livet æ skjørt, ein veit ikkje høtt som væntar rundt neste sving… Sø derfe, uansett om eg brukar 11.30 hell 17.00 timar, sø kjæm eg meg te mål – fordi eg kan, og fordi det fe meg æ lykke!

(Eg skø ikkje bortforklare slutt - ti i mål, skulle eg gjort marathonen fortar, handlar det om planlegging og trening!)

IM – Texas 2012: Væl i mål fekk eg KLEM av Chrissie Wellington!!!!

Svøm, 3800m : Symje utan våtdrakt æ eg ikkje vane mæ… Om eg trener litt meir svømming, sø gjæng det sjavsagt fortar. Eg fortjente ikkje noko tid fortare enn 1.35.50 (mæ tanke på høss mange gongur eg he vøre i bassenget sia august i fjor…) Svømmestarten va i vatnet, og litt kaotisk æ det sjavsagt dei fyste hundre meterane, mæn slett ikkje ille!! Eg fann rytmen og hadde det heilt fint fram te me kom eit lite stykke upp i kanalen… Hærleghet, eg bruka nesten 30min (frå 1.08 – 1.35) på dei sænste 700meterane… Jan Steinar hadde advara meg mot motstraum, mæn sia eg va innstilt på tid mellom 1.30 – 1.40 utan drakt, va eg bare glad når eg kom meg te lands!

Filmsnutt om IM Texas 2012 (og viss du gidder sø spolar du bare fram te minutt 4 og ca sekund 6 og sø ser du ryggen min, og glad vinking på veg ut av T1)

Sykkel, 180km : Det æ ei flat rute, litt rullans terreng, som gjev litt maugleghet te strekke og ”sleppe” litt upp i nevi-bakkan! Kløkka mi bestemte seg fe å dø hen, ette 1time 47minutt og 23 sekund(totaltid)… Eg he aller tenkt tanken på at det skulle skje… Bestemte meg fe at det bare va heilt ok!! Mæn det va vrient, null kontroll på fart og tid… (Kløkka skø eg passe på at æ i orden på Norseman!!) I Texas tel dei miles, det passa meg bra!! Sykkel-løypa blie liksom litt kortare då… Bare 112 miles… Ikkje blande inn sø høge tal som 150 og 180… Vegen va tydleg merka på kvør heile 10`er mile, og drikkestasjonane va omtrent sø tett plassert! Drikkestasjonar trongst!! Trur jau eg he vøre mæ på ein å ana IM som kan puttast i kategorien varm, mæn eg he ikkje bevega meg (ivi 25minutt) mæ høg puls i noko vær som detta før! Syns det gjekk kjæmpefint fram te omtrent 50miles… (Fram te då hadde eg kun halde meg te eigen drikke og vatn) Mæn sø måtte eg te og ta imot konkurransens drikke… Jaja, eg skjønnar ikkje høss eg hadde skulla fænje mæ meg nok eigne drikke te ein dag som detta… Hadde mæ meg ein gruleg tykk blanding av eigen miks, som eg blanda ut mæ vatn ettekvørt… (I Regensbug i fjor bruka eg ikkje halvparten sø mykje av min eigen drikke – som dænna vænda – mæn det gjekk veldig fint!! Høffe gjekk det så så dårleg, når eg trudde eg sikra meg langt bære dænna dagen?) Hadde jau eit håp om at der va cola der ute – dæn gong ei! Sø det va bare å ta imot vatn og sportsdrikke, og kjænne at magen blei surare og surare… Eg prøva meg på bare vatn og litt gel, innimellom, mæn det va nok gel mæ proteiner i (GU mæ peanøttsmør-smak... Og eg æ ikkje veldig ivibegeistra fe peanøttsmør...) Jaja, min eigen feil, eg skulle visst bære!! (Sia powerbar æ hovedsponsor va det lett å tru at powerbar sto fe næringa...? Eg he ikkje lese nokon stad at me skulle få GU - gel...)

Va litt på tur og tok meg ti te spørje ein og ana eg sykla febi om kløkka... :-) Alle va villige te hjelpe meg, og kom mæ sø mykje info som va maugleg å få ut av kvør enkelt kllokke!! :-) Fantastisk!! Litt ivi halvvegs tok eg att ei dame mæ kul Garmin-klokke! Me heldt fyge heilt inn te mål, og ho uppdaterte meg kvør gong ho sykla febi meg, hell eg sykla febi ho... Ja fe nokon gongur va eg full av futt og sykla på litt, og andre gongur va det ho som drog på litt og forsvann i ein sving i solsteika!

Tippa sykkeltida mi kom te bli 5.55, utifrå infoen eg hadde fænje undervegs...(sænste "måling" va på 105miles) Va litt usikker på om eg va fenøgd mæ det... Mæn på ei ana side, sø he eg væl hell aller sykla sø langt sø fort sø tileg på sessongen før!! Sø jepp eg va glad!! :-) Og rulla inn te T2 på 5 timar og 54 minutt og 50 sekund!

Springing (les spasertur) 42,2km: Eg koka, og hadde krampe på baksida av begge låra... Kroppen ropa ette salt og ette eit kaldt bad... (eg prøvde å minne meg sjov på at eg tross alt hadde bada ganske længe allerede litt tilegare på dagen, mæn fekk ingen svalande følelse i kroppen av dæn grunn...) Ette ein lang T2 tusla eg meg ut og fann fyste og beste medic tent på jakt ette salt... Eg fekk ein liten tablett mæ ett hell ana som skulle puttast i noko vatn og sø gjor eg eit lite forsøk på å jogge meg viare fram te neste drikkestasjon... Jaja, forsøket va krotvarig, fe løypa te neste drikkestasjon va igjænom det mest publikumsrike område på traseen... Det tek seg dårleg ut å gjera i buksa i det område, sø full av rutine (he i alle fall IM Zurich gøtt i minne) va det bare å finne andre giret og starte spaserturen!

Eg veit au høss eg skø kåma meg te mål, sø eg va klar ivi at marathonen kom te bli lang. Ingenting hang i magen, eg drakk litt på kvør stasjon og gjorde små forsøk på små bitar mæ saltstengar, banan, to flak potetgull blabla og sø kåma seg te neste stasjon og do, fe sø å gjenta inntaket... (Regensburg ifjor gjekk sø bra, då va det kaldt og regnfult, eg trong kkje sø mykje væske og magen fungerte framifrå bra)! I slik varme må inntaket av væske ver høgt, eg hadde heile tida følelse av å koke og det blei utfordrans...

Eg fekk råd om å kjøle meg ned, sø eg sprang (ehh - gjekk!!) mæ isbitar i toppen og under capsen, svampar rundt hoftene... Sia Texas æ ferie, sø gadd eg ikkje springe på meg gnagsår, krampur og dårlege bein! Eg gjor det eg kunne fe å gjer løpedelen sø snill fe kroppen som maugleg! Då kan restitusjonsperioden bli sø kort som maugleg og eg kan ta fatt på treninga te det som æ årets mål (Norseman :-) )!!

Området va flott, stemninga va fantastisk, arrangementet va framifrå bra! Det va lett å kose deg der ute! Og ettesom det nærma seg solnedgang blei alt bare vælstand, då va eg i stand te ta eit strekk mæ litt løping, og som vanleg ein fin spurt inn te mål!! Åssø når eg sprang i mål, i begeistring, blei dagen toppa av medalje og klem av Chrissie Wellington!! LYKKE!! :-) Sluttida blei væl ca 13 timar 22 minutt og 30 sekund (+ -)...

Ironmanen i Texas æ lett å anbefale te andre!! Amerikanerar kan arrangere!!
Turen blei unik, mæ fantastisk upphold hjå Jan Steinar Oseassen - TUSEN TUSEN TAKK fe makaluas uppvartning og støtte (og ikkje nøk mæ det, eg he støle alle bilde av meg, av deg!)!!
Og reiseselskapet va i eigen klasse!! Tusen tusen takk fe tur!!

(Kanskje eg skø øve på å springe i varmen, ta ei vike hell to i løpet av veten og springe i solsteiken... Hmm - kvæn veit, kanskje eg dukkar upp i varme strøk att, og KAN løpe i varmen... Det bli artig!!:-) )
Nevnte eg forresten at eg syns det va stas å få klem av Chrissie...?? :-) ;-)

IM Texas - eg æ klar!

Sykkelen æ sjekka inn, sykkel og- løpepøsane æ innlevert. Svømmevatnet æ sjekka, sykkel-løypa he me kjøre igjænom, og løpe-løypa æ klarert! Eg æ klar! Me må svømme uten våtdrakt... Sø no æ eg fullt innstilt på å dable rundt i gromsete vatn i slik ca 1time og 30 minutt... Søk ta livet mø ro, om eg må bruke litt eksta tid på å finne komfort uten drakt og mæ altfe liten svømme-hette! :-) resten av dagen bli varm, sø eg må hugse å nyte komfortable 25,5 grader sø lenge eg kan!! :-) Syklinga æ vakker!! "springe" i solsteika og ca 32varme bli fint det au!! :-) Litt spent - slik god spent!! :-)

Snart pakka og klar... :-)

Ja, fe 19.mai væntar "Memorial Hermann Ironman" på meg! :-) Min12. ironmandistanse...
I varme Texas... Det bli noko ana enn sludd og sno og nullgraders føre!! Vanlegvis kjører eg på mæ  tøff målsetting, og bommar mæ ein time hell fæm - i feil retning! :-) :-)
Eg let meg ikkje plage sø veldig mæ det - sø eg hell fram mæ dæn tøffe satsinga! ;-)
Ca 1.30 på svømminga, 5.50 på sykkel og 3.59.58 på løpinga...! (skulle bli ny pers att det då... ;-) :-)
Mæn eg innrømmer fort, at toppformen, dæn skø ver i boks te Norseman - Texas æ bare ferie!!!
Høvudmåle æ som" vanleg" å prøve å springe/jogge/løpe/alt ana, enn gå marathon-distansen! Dvs slik rett i underkant av fire timar... 3.59.58 vi ver innafe målsettinga!! :-) Fe å få te det, skjønnar eg nøkk at eg må halde litt tebake på sykkelen - og ikkje kjøre på heilt frå start av... (OG det æ jau eit delmål - å disponere kreftene rektig!)

(Kjænner eg meg sjov rett, æ eg sø yr av begeistring ivi å ver færig mæ (overlevde) svømming at eg gløymer alt om løpesko som vænta seinare på dagen, og knallar te på slik burtimot maks... Gjæng sø på ein liten smell ette 120km - og treng litt tid på å kåma meg att... Når sø joggeskoa skø på, jæng det jevnt og fint te eg rundar 25km... Rullgardina gjæng sø ned, og eg gjæng mæ zoombie-uttrykk i fjæset og lurar på høffer i all værden eg gjer detta her... Te eg he stappa innpå nok sukker - ette ca 37km og fær veldig lyst te springe att... Sø spring eg lukkleg i mål - og he bruka 4 timar og 25 minutt på løpedelen...)

Å sia eg he sø mykje "erfaring" - skø eg gjer alt eg kann fe å endre på" rutinene"!! He i alle fall gjort ein innsats slik treningsmessig på å takle lengre løpeturar! :-)
Start nr æ 235, og litt heiing kan eg nok trenge!! :-)

http://ironmantexas.com/ kan kanskje biddra mæ litt uppdateringa på konkurransedagen...

Eg GLEDAR MEG TE TUR!! :-)